• 16:54
  • |
  • شنبه ۴ اسفند ۱۳۹۷
  • |
  • mail
  • |
  • map
  • |
  • map
english
paya
  • تداوم حیات در گرو حفاظت از محیط زیست و تنوع زیستی است .
  • بیایید هوایی پاک و آسمانی آبی را به کودکانمان هدیه کنیم .
  • تنوع زیستی،ارزشمندترین گنجینه بشری
  • با بهینه سازی مصرف ، از کاهش منابع حیاتی و آلودگی محیط زیست بکاهیم .
  • آرامش روح و روان در گرو حفاظت از محیط زیست میباشد .
  • طبیعت ما بیش از هر زمانی ، اکنون نیاز مند حفاظت است .
  • از یاد نبریم که همه ما در قبال مواهب طبیعی مسئولیم .
  • طبیعت سالم ، زندگی سالم ، اندیشه سالم .
  • تنوع زیستی بستر و زیر ساخت حیات ما را حفظ میکند.
اخبار دانشکده
فرهنگ درختکاری باید به یک گفتمان ملی تبدیل شود

سرپرست معاونت آموزش وپژوهش سازمان محیط‌زیست اعلام کرد: فرهنگ درختکاری و نگهداشت آن باید به یک گفتمان ملی تبدیل شود و نباید آن را تنها در یک روز خاص و مناسبتی خلاصه کرد. امسال در معاونت آموزش و پژوهش سازمان حفاظت محیط‌زیست کارگروهی به همین منظور راه‌اندازی شد که با تشکیل جلسات منظم می‌کوشد نگاهی آسیب‌شناسانه به این مقوله داشته باشد.

به گزارش پایگاه اطلاع‌رسانی سازمان حفاظت محیط‌زیست، اسکندر امیدی‌نیا با اشاره به اینکه گازهای گلخانه ای به یکی از بزرگترین معضلات محیط‌زیست در دنیا تبدیل شده‌اند بیان داشت: دی اکسید کربن عمده‌ترین گاز گلخانه ای است که فعالیت‌های انسانی غلظت آن را در اتمسفر افزایش داده است، ترسیب کربن در پوشش درختی، گیاهی و خاک‌های تحت آن ساده‌ترین و به لحاظ اقتصادی عملی‌ترین راهکار ممکن جهت کاهش کربن اتمسفری محسوب می‌شود. اگر همین نکته ساده را مدنظر قرار دهیم، به اهمیت نقش درخت در حفظ محیط‌زیست آن هم در ابعاد بین‌المللی پی می‌بریم.

وی افزود: در چندسال اخیر شاهد بروز سیل‌های ویرانگری بوده‌ایم که خسارت‌های مالی و جانی به همراه داشته اند، یکی از دلایل این اتفاق جنگل‌تراشی و از بین بردن پوشش گیاهی است. در واقع وقتی کسانی با سودجویی و برای منافع فردی دست به تخریب درخت و جنگل می‌زنند، زمینه بروز سیل را با سرعت بخشیدن به روان آب‌ها هموارتر می کنند. ما به جای گله و شکایت از طبیعت خوب است به نقد عملکرد خودمان بپردازیم.

امیدی‌نیا در ادامه با اشاره به اهمیت ترویج فرهنگ کاشت درخت در کشور گفت: ما نه تنها در باورهای دینی که در اعتقادات ملی‌مان هم بارها به مراقبت و کاشت درخت توصیه شده ایم اما شاهد هستیم این توصیه‌ها را کسان دیگری جدی گرفته اند و در کشورهای دیگر به مناسبت تولد، ازدواج یا حتی مرگ عزیزانشان اقدام به کاشت درخت می‌کنند.

                                                 

وی بیان داشت: گرچه شاید برخی معتقد باشند که این اقدام جزو شرح وظایف سازمان جنگل ها، مراتع و آبخیزداری کشور است اما من باور دارم که کاشت و نگهداشت درخت یک وظیفه ملی است و نباید آن را تا سرحد یک کار اداری روتین تقلیل بدهیم و لازم است همه مردم در آن مشارکت فعال و مسئولانه داشته باشند.

سرپرست معاونت آموزش و پژوهش سازمان حفاظت محیط‌زیست با بیان اینکه نگهداشت درخت از اهمیت ویژه‌ای برخوردار است گفت: هر ساله آمارهای بسیاری زیادی در مورد کاشت درخت منتشر می‌شود، اما نتیجه کار چندان مطلوب نیست، شاید یکی از دلایل این باشد که ما آنقدر انرژی صرف «کاشت» درخت می‌کنیم، صرف «نگهداشت» آن نمی‌کنیم که خوب است در این زمینه هم دقت نظر داشته باشیم.

امیدی نیا افزود: فرهنگ درختکاری و نگهداشت آن باید به یک گفتمان ملی تبدیل شود و نباید آن را تنها در یک روز خاص و مناسبتی خلاصه کرد. امسال در معاونت آموزش و پژوهش سازمان حفاظت محیط‌زیست کارگروهی به همین منظور راه اندازی شد که با تشکیل جلسات منظم می‌کوشد نگاهی آسیب شناسانه به این مقوله داشته باشد و امیدواریم بتوانیم با ارائه برنامه های متنوع، جذاب و همه گیر نقشی موثر در این زمینه ایفا کنیم.
دکتر سرخیل:
مشکلات و معضلات محیط‌زیستیِ بهره گیری از آب‌های ژرف به مراتب کمتر از سایر روش‌های جایگزین است


یک کارشناس حوزه ژئوفیزیک زیست محیطی و اکتشاف منابع آب در گفتگو با خبرنگار مهر می‌گوید: این که ما سفره های آب ژرف داریم یا نداریم و اینکه حجمش چه قدر است و چه قدر نیست بحثی است که اگر کسی بخواهد چالشی بحث کند تا مطالعه دقیقی انجام نشود نمی تواند قطعی این موضوع را رد بکند.

حمید سرخیل تأکید می‌کند: دلایلی که برای امکان وجود آبهای ژرف از نظر علمی هست خیلی ساده است. ما در کشورمان تعداد بسیار زیادی یعنی بیش از ۱۵۰ میدان نفتی داریم که در حوزه جنوب زاگرس استخراج می‌شود و در عمق دو هزار متری و چهار هزار متری و پنج هزار متری متری دائم با حضور آب همراه است. یعنی کلا یکی از مسائل شرکت نفت در قسمت اکتشاف و بهره برداری نفت این است که ما با هجوم آب به مخازن نفت‌ مان چه کار کنیم و چه طور این آب را مدیریت کنیم. پس ما در ۱۵۰ میدان نفتی با معضل حضور آب ژرف مواجهیم چطور این بحث پیش می‌آید که آب ژرف نداریم؟ 

وی ادامه می‌دهد: جدا از این گسلهای زیرسطحی طویلی داریم و مثلاً گسلی داریم که از خراسان جنوبی شروع می‌شود و شاخه ایش در کرمان و شاخه دیگرش در سیستان است به نام گسل نهبندان. این گسل به صورت شاخ و برگی است. گسل ها شکستگی های زیرسطحی هستند یا گاه رودخانه های زیرزمینی هستند که آب در مسیر آن‌ها فرار می کند و حرکت می کند. عمقشان هم تا ۷ کیلومتری می تواند باشد. با توجه به خاستگاه یا ساختار زمین شناختی ایران که ایران در فلات پارسی است و این صفحه پارسی توسط فلات عربستان و فلات روسیه از دو طرف تحت فشار است. کشور ما به شدت تکتونیزه و پر شکستگی و گسل است و تمام این گسل ها گسل هایی هستند که زیرسطحی هستند و به احتمال خیلی زیاد غالب این ها آب دارند و این ها دلایل خیلی واضحی است که ما آب ژرف داریم.  

این عضو هیئت علمی دانشکده محیط زیست درباره خبری که در شبکه‌های اجتماعی درباره سفره آب زیرزمینی از هندوکش تا سیستان منتشر شده هم می‌گوید: از نظر علمی وجودش ممکن است و این چیزی نیست که به این راحتی بتوان آن را رد کرد چرا که کوه های هندوکش کوه های مرتفعی هستند که برفگیرند و بارندگی خوبی به خاطر اقلیم خاص منطقه دارد. برف و آبی که در این کوه‌ها هست به تدریج در زیرسطح نفوذ می‌کند و اگر شیب زمین یا شکستگی زمین در این منطقه در جهت مناسب باشد این آب ها توسط این شیب یا شکستگی منتقل می شود. پس این که از نظر علمی این مسئله امکان پذیر هست یا نه بله ممکن است. اما اینکه این مورد خاص آیا شایعه است یا واقعیت دارد؛ من به صورت رسمی شنیدم که توسط چندین نهاد در کشور مطالعات انجام شده و با استفاده از ژئوفیزیک و بحث الکترومغناطیس از کشور روسیه کمک گرفته‌اند و بودجه اش را هم به چند نهاد از جمله ریاست جمهوری، استانداری سیستان و بلوچستان و چندین دستگاه دیگر نسبت داده‌اند.

شوری این آب در حد ۲۵ گرم در لیتر است و شوری آب دریا ۴۵ است. پس این آب بسیار شوری است. ضمن اینکه این آب هایی که در عمق بیش از ۱۵۰۰ اکتشاف می‌شود اکثرا آلوده به مواد رادیو اکتیو یا فلزات سنگین هم هستندسرخیل تأکید می‌کند: مطالعات الکترومغناطیسی را در اطراف زابل کار کردند و توانستند یک شکستگی آب‌دار عمیق یا یک سفره آب ژرف عمیق را شناسایی بکنند و می‌گویند که حفاری انجام شده و پس از حدود دو هزار تا سه هزار متر توانستند به آب ژرف برسند.  این‌ها صحبت هایی است که رسمی و غیررسمی شنیده می‌شود و از نظر علمی هم امکان پذیر است و میتواند بالای ۹۰ درصد درست باشد.

وی در خصوص مساله کیفیت آب استخراج شده هم می‌گوید: بعضا می‌گویند آبی که از چاه درآمده املاح داشته و غیرقابل استفاده بوده و مواد رادیو اکتیو داشته است. خب وقتی چاهی حفر می‌شود باید مهار دیوار چاه انجام شود و به اصطلاح آستربندی کنید و می‌توانند به هر زونی که می‌رسند اگر آب آلوده دارد آن آب را فیکس کنند و نگذارند وارد چاه بشود و بروند به لایه ای برسند که آب کم شورتر و بدون خطرتر داشته باشد. این کارها را می‌توان حین حفاری و بهره‌برداری مدیریت کرد و دلیلی بر این نمی شود که فردی یا مجموعه ای قضاوت کند که این چاه ژرف چاهی است که امکان دارد آب خوبی به ما ندهد و این صحبت‌ها دور از واقعیت است.  
این کارشناس ژئوفیزیک زیست محیطی درباره شبهه‌های مرتبط با هزینه برداشت آب‌های ژرف هم معتقد است: ارزش گذاری اقتصادی پروژه را معمولا به صورت بومی بررسی می کنند. باید ببینیم در منطقه ای که با خشکسالی مواجه است، مثلاً در سیستان و بلوچستان و بخش هایی از کرمان و جنوب خراسان یا جاهای دیگر ایران باید ببینیم هزینه مهاجرت افراد به خاطر خشکسالی و هزینه این جابه جایی ها و مسائل فرهنگی که پیش می‌آید و هزینه پیدا نکردن شغل های جایگزین برای مردم و مانند این‌ها چقدر است. بعد ببینیم این هزینه چه قدر برای یک سیستم، یک دولت یا کل کشور مساله‌ساز است و آن را مقایسه کنیم با هزینه یک چاه دو هزار متری که شرکت نفت در واقع دائم دارد در مخازنش مشابه این چاه ها را حفر می کند. از میان آن ۱۵۰ میدان نفتی شاید در بیش از ۵۰ میدان چاه پنج هزار متری حفر شده باشد. پس ما اگر صرفا بخواهیم بگوییم آب تمام شده از حفاری چاه آب ژرف چه قدر برای ما هزینه دارد، باید بیاییم هزینه های اجتماعی و مسائلی که از خشکسالی پیش می‌آید را هم در نظر بگیریم. اگر همه این ها را با هم ببینیم، خواهیم دید که سراسر منفعت است. حفاری انجام می دهیم که کشورمان به صورت متداول می تواند انجامش بدهد و نیاز به هیچ کمک دیگری از جایی ندارد و آن هم وقتی که ما یک چاه حفاری آب ژرف عمیق متناسب روی مخزن آب ژرفی داریم که می تواند تاریخی باشد یعنی آب مناطق بالادست را بیاورد و سالیان سال آبدهی برای منطقه داشته باشد.

کسی که این ها را مطرح می کند به منافع ملی توجه ندارد. این که در روزنامه ها بگوییم چنین آبی از کجا می‌آید اصلاً درست نیست. من اسم نمی برم چون همین الان هم این ها علیه ما استفاده شده است وقتی بر سر حقابه رودخانه‌هایمان مذاکره می‌کنیم می گویند شما آب ما را قرار است ببرید. چه کسی این طور به خودش گل می زند؟ سرخیل در پاسخ به این پرسش که آیا بهتر نیست این هزینه صرف بازچرخانی آب و بهبود راندمان آبیاری کشاورزی و شبکه توزیع و دیگر موارد هدررفت آب در کشور شود و بعد به سراغ منابع تازه احتمالی برویم می‌گوید: این که ما قطعا باید کمتر مصرف کنیم و مصرف مان بهینه باشد و تکنولوژی های آب رسانی شهری یا کشاورزیمان را توسعه بدهیم در این ها اصلا شکی نیست. ولی ما از توسعه پایدار حرف می زنیم و توسعه پایدار هم اساسش بر انسان متمرکز است و می گوید ما باید از محیط زیست حفاظت بکنیم برای این که انسان در آن زندگی می کند. اگر می خواهیم توسعه پایدار و همه جانبه داشته باشیم چرا از همه ظرفیت هایمان استفاده نکنیم؟ چرا اول بیاییم به فکر این باشیم کم مصرف کنیم و به جای آنکه کشاورزی مان را رونق بدهیم آب های ژرف را نادیده بگیریم؟ یک جاهایی مثل مثلا استان سیستان و بلوچستان و کرمان و جنوب خراسان و یزد و طبس مناطقی هست که اصلا آبی وجود ندارد که بیاییم در مورد کم مصرف شدنش بخواهیم بحث بکنیم. وقتی  آن زیر یک پتانسیل آب ژرف وجود دارد که دائم هم شارژ می‌شود چرا استفاده نکنیم؟

وی تأکید می‌کند: این آبی نیست که مثلاً فرض کنیم یک کپسول آب زیرزمینی وجود دارد که اگر این را مصرف کنیم دیگر تمام شود. این کپسول از بالادست از مناطق مرتفع کوهستانی دوباره شارژ می شود. کما این که اگر از این ذخیره استفاده نکنید توسط شکستگی های دیگر یا شیب زمین در سازندهای دیگر به مناطق دیگر می‌رود و هرز می رود. یعنی می‌رود و با آب‌های شور اختلاط پیدا می‌کند و شاید مثلاً به دریای عمان و خلیج فارس وارد می شود. خب ما یک مخزنی به نام آب ژرف داریم که این تجدیدپذیر هم هست و دوباره شارژ می شود، چرا این منبع را هم جزو منابع محلی مان نیاوریم که جلوگیری نکنیم از مهاجرت و مشکل مردم محلی مان را بتوانیم به صورت کار فوری و یا میان مدت حل کنیم؟ صددرصد مسائل دیگر هم مهم است. بهبود تکنولوژی، کاهش مصرف آب، ساماندهی کشاورزی محصولاتی که داخل کشور باید تولید بکنیم و محصولاتی که باید خارج از کشور تولید بکنیم، همه اینها هست اما در توسعه پایدار ما چرا یک عامل را نادیده بگیریم؟

سرخیل در پایان می‌گوید: این عملیات هیچ مسئله محیط زیستی هم ندارد. بعضا این اشتباه وجود دارد که مثلاً منجر به فرونشست و … می‌شود. اصلا فرونشست برای آبهای زیرزمینی است و نه آب‌های ژرف. برای آب‌هایی که سطحی و کم عمق هستند و یک تا ۲۰۰متر تا ۵۰۰ متر عمق دارند. این آب اصلاً در سازندهای عمیق است و هیچ تاثیری بر لایه های سطحی ندارد. ضمن اینکه این‌ها قابل مطالعه و رصد است. سازند زمین شناسی بالایی آن منطقه را می شود مطالعه کرد که ببینیم آیا رس است، سست است، یا نه؟ یعنی با کار علمی این بحث های بسیار ناچیزی که در مورد فرونشست هست یا حتی مثلاً برای زلزله هست همه قابل کنترل و پیشگیری است و برداشت آب‌های ژرف هیچ مسئله محیط زیستی ندارد و اتفاقا به محیط زیست کشور کمک می کند.  
 دوره آموزشی نمونه‌برداری، آماده‌سازی و انجام آزمایشات فیزیکوشیمیایی مرتبط با آلاینده‌های محیط‌زیست در نمونه‌های آب و پساب " ( شیمی1) برگزار شد

 
دانشکده محیط‌زیست با نظارت و همکاری دفتر پایش فراگیر سازمان حفاظت محیط‌زیست دوره آموزشی نمونه‌برداری، آماده‌سازی و انجام آزمایشات فیزیکوشیمیایی مرتبط با آلاینده‌های محیط‌زیست در نمونه‌های آب و پساب "( شیمی1) را برگزار کرد.
 
در  این دوره 22 نفر از کارشناسان آزمایشگاه‌های شرکت‌های معتمد و کارشناسان استانی سازمان حفاظت محیط‌زیست شرکت نمودند.
 

 
نمونه‌برداری  از آب و پساب، نگهداری و انتقال آنها به آزمایشگاه، معرفی روش‌های آنالیز فیزیکوشیمیایی در نمونه‌های آب و پساب، ارائه روش‌های آنالیز برای پارامترهای دما، شوری، هدایت الکتریکی، سختی کل، قلیائیت کل، کلراید،کلرآزاد،کلسیم،منیزیم،دبی،کدورت، سدیم، پتاسیم، pH,COD,BOD,TSS,TDS,DO,OIL به‌صورت عملی، معرفی تداخلات موجود در اندازه گیری پارامترهای فیزیکوشیمیایی و روش حذف این تداخلات، محاسبه نهایی و گزارش نتایج  از مهمترین سرفصل‌هایی بود که در این دوره آموزش داده شد.

گفتنی است این دوره دو روزه توسط آقای دکتر مجید بغدادی عضو هیات علمی دانشگاه تهران تدریس شد.
 



امیدی نیا، سرپرست معاونت آموزش وپژوهش سازمان محیط زیست:کلیات رشته محیط بانی تهیه شده است

سرپرست معاونت آموزش و پژوهش سازمان زیست با بیان اینکه کلیات محتوای اموزشی دوره محیط بانی طرحی شده است، گفت: در تلاش برای کسب مجوزهای لازم برای تبدیل دانشکده محیط زیست به دانشکده محیط بانی هستیم.

به گزارش ایسنا، اسکندر امیدی‌نیا در نشست خبری که امروز در دانشکده محیط زیست کرج برگزار شد در پاسخ به پرسشی مبنی بر اینکه آیا دانشکده محیط زیست به دانشکده محیط بانی تبدیل خواهد شد، گفت: بر اساس بخشنامه شورای عالی اداری و استخدامی کشور، آموزش عالی تنها باید یک متولی داشته باشد. در این رویکرد جدید آموزش عالی تنها می‌تواند در یک واحد متمرکز باشد علاوه بر این رویکرد سازمان حفاظت محیط زیست نیز تغییر کارکرد دانشکده محیط زیست است.

وی با بیان اینکه دانشکده محیط زیست تجربه تاریخی روشنی دارد، اظهار کرد: باید از ظرفیت دانشکده محیط زیست برای بالا بردن راندمان سازمان حفاظت محیط زیست استفاده کنیم.
رییس دانشکده محیط زیست کرج با اشاره به اینکه دوره‌های محیط بانی یکی از مهمترین رشته‌ها است، گفت: دوره‌های کوتاه‌مدت و دوره های ساختارمند دیگری در قالب مقاطع کاردانی و کارشناسی ناپیوسته برای محیط بانی دیده شده است. در این راستا سازمان حفاظت محیط زیست گام‌هایی برداشته است و سعی دارد آموزش همه جانبه دوره‌های محیط بانی در این دانشکده  صورت گیرد.

امیدی‌نیا افزود: دنبال اخذ مجوزهای لازم برای تبدیل دانشکده محیط زیست به دانشکده محیط بانی هستیم. تداوم فعالیت دانشکده محیط زیست با رشته‌های گذشته اولویت سازمان حفاظت محیط زیست نیست.

وی تاکید کرد: اگر بخواهیم درحوزه محیط بانی به شکل آکادمیک گام برداریم باید دوره‌های مرتبط با آن ایجاد شود. کلیات رشته محیط بانی در اولین جلسه وزارت علوم مطرح شده است.
رییس دانشکده محیط زیست افزود: هدف سازمان حفاطت محیط زیست ازدست دادن یک ظرفیت نیست بلکه سعی داریم بهره وری دانشکده محیط زیست را بالا بریم تا پاسخگوی چالش‌های سازمان حفاظت محیط زیست باشد.

امیدی‌نیا با بیان این که پیش از اینکه محیط‌بان‌ها بدون آموزش وارد خدمت می‌شدند، گفت: بنا به دستور سازمان حفاظت محیط زیست محیط بانانی که آموزش ندیده‌اند نباید وارد عملیات شوند بنابراین لازم است قبل از اینکه به محل خدمت خود اعزام شوند دوره‌های آموزشی را طی کنند. حوزه محیط بانی به شدت تخصصی است. حتما باید یک نهاد آموزشی مسئولیت آموزش آکادمیک آن‌ها را بر عهده بگیرد. محیط‌بانانی که وارد عرصه محیط زیست می‌شوند حتما باید آموزش دیده باشند.

رییس دانشکده محیط زیست تاکید کرد: سازمان حفاظت محیط زیست حتما باید نیروی خودش را تربیت کند و برای این کار نیز نیاز به هیات علمی دارد.

امیدی‌نیا در پاسخ به این پرسش که آیا در صورت تبدیل دانشکده محیط زیست به دانشکده محیط بانی اعضای هیت علمی این دانشکده به کار خود ادامه خواهند داد، گفت: به‌طور قطع از اعضای هیات علمی دانشکده برای آموزش محیط بانی استفاده خواهد شد.

سرپرست معاونت آموزش و پژوهش سازمان حفاظت زیست در پاسخ به پرسش دیگر خبرنگار ایسنا در مورد وضعیت مجوز دهی به مدارس طبیعت اظهارکرد: مدارس طبیعت هم ابزاری برای اجتماعی کردن محیط زیست است اما هنوز بستر قانونی آن وجود ندارد. سازمان حفاظت محیط زیست هم قصد ندارد کار غیر قانونی انجام دهد بنابراین باید ساختارهای اداری و قانونی مربوط به مدارس طبیعت ایجاد شود. این موضوع در فراکسیون محیط زیست مجلس شورای اسلامی نیز مطرح شده است و سازمان حفاظت محیط زیست به عنوان عضوی از اتاق فکر در این زمینه همکاری داد.
امیدی‌نیا تاکید کرد: از همه فرصت‌ها و ابزارها که درراستای اجتماعی کردن مسائل محیط زیست باشد، استفاده می‌کنیم. در صورت فراهم شدن بستر اجرایی و قانونی مدارس طبیعت از این نهاد حمایت خواهیم کرد بنابراین فعلا دست نگه داشته‌ایم تا زیرساخت‌های قانونی مدارس طبیعت فراهم شود.

وی در پاسخ به این پرسش که آیا صدور مجوز تاسیس مدارس طبیعت برعهده وزارت اموزش و پرورش است، گفت: مسلما متولی مدرسه آموزش وپرورش است و هرجا لفظ مدرسه استفاده شود به آموزش و پرورش مربوط می‌شود.

سرپرست معاونت آموزش و پژوهش سازمان حفاظت محیط زیست در پاسخ به پرسشی در مورد موضع سازمان حفاظت محیط زیست درقبال تولید انبوه محصولات تراریخته در کشور اظهارکرد: همه می‌دانیم که ۸۰ تا ۸۵ درصد سرزمین ایران خشک و نیمه خشک است. در شرایط کنونی ناچاریم که در حوزه کشاورزی به سمت استفاده از تکنولوژی و دانش‌های نوین حرکت کنیم.

وی با اشاره به این که فقر بزرگترین چالش زیست محیطی به شمار می‌آید،گفت: جامعه فقیر برای جبران فقر خود ناچار دست به هر کاری می‌زند که همین موضوع محیط زیست را در معرض آسیب قرار می‌دهد. باید بتوانیم به نیازها پاسخ فنی درستی بدهیم. ایجاد اشتغال پایدار به ویژه برای جوامع محلی بسیار اهمیت دارد و برای دستیابی به اشتغال پایدار باید از همه فناوری‌ها استفاده کنیم البته استفاده از تکنولوژی باید در ساختار و رویکرد محیط زیستی رخ دهد.

امیدنیا افزود: دیگر محیط زیست مساوی با مفاهیم مثل «دست نزن» یا «جیز است» نیست. نمی‌توان دور محیط زیست سیم خاردار کشید بلکه باید در چارچوب محیط زیست از همه فناوری‌ها نیز استفاده شود. علم و فناوری همیشه با چالش‌هایی مواجه بوده است. باید بتوانیم از فرصت‌های فناوری استفاده کنیم و مضرات آن را کنار بگذاریم.

سرپرست معاونت آموزش و پژوهش سازمان حفاظت محیط زیست با تاکید بر اینکه قوانین و آیین‌نامه‌های متناقض یکی از مشکلات کشور ما است، گفت: در یک سمت به حفظ آب و محیط زیست توجه می‌شود و در سمت دیگر تنها روی اشتغال تمرکز می‌شود، درحالی که این دو موضوع باید باهم جمع شود. تراریخته دانشی مبتنی بر مهندسی ژنتیک است و هیچکس نمی‌تواند بگوید که علم بد است. باید هر فناوری را برای خود کرده و آن را بومی سازی کنیم.

سومین جشنواره تجلیل از پژوهشگران برتر دانشکده محیط زیست برگزار شد

سومین جشنواره تقدیر از پژوهشگران برتر دانشکده محیط زیست که در سه بخش اعضای هیات علمی، کارشناسان و دانشجویان برگزار شد با معرفی نفرات برگزیده به کار خود خاتمه داد.

به گزارش روابط عمومی، در ابتدای این مراسم دکتر گشتاسب معاون آموزش، توسعه و پژوهش دانشکده محیط زیست ، با اشاره به جایگاه پژوهش در دنیای امروز بیان داشت: عملکرد دانشکده محیط زیست در زمینه فعالیت های پژوهشی چشمگیر و افتخارآمیز است.
وی افزود: خوشبختانه واحد پژوهش در چندماه گذشته تمرکز ویژه ای بر افزایش فعالیت های خود گذاشته و در زمینه های مختلف عملکرد مطلوبی دارد که به ویژه در حوزه تولید مقالات علمی توسط اعضای هیات علمی و کارشناسان بسیار درخشان است. 
دکتر گشتاسب با اشاره به توانمندی های دانشکده محیط زیست بیان داشت: دانشکده در زمینه تولید علم می تواند به سازمان حفاظت محیط زیست کمک کند و در گذشته هم همواره بازوی علمی و اجرایی سازمان بوده و با چنین پتانسیلی قطعاً قادر به تاثیر مثبت بر روند رو به رشد محیط زیست در کشور خواهد شد.

در ادامه این مراسم دکتر امیدی نیا، رئیس دانشکده محیط زیست با بیان جایگاه پژوهش در تولید دانش و نقش آفرینی پژوهشگران در دنیا گفت: اگر کشوری قصد توسعه و پیشرفت دارد باید در بخش پژوهش سرمایه گذاری کند. حمایت از پژوهشگران می تواند موجب افزایش تولید ناخالص داخلی (GDP) شود. 

سرپرست معاونت آموزش و پژوهش سازمان محیط زیست افزود: یکی از راه های رشد اقتصاد درون زا که مورد تاکید مقام معظم رهبری هم می باشد، ارتقای جایگاه پژوهش و به کارگیری نتایج حاصل از پژوهش های علمی و مستند است. این تصور که پژوهشگر باید نتایج پژوهش را اجرایی کند اشتباه است، کار پژوهشگر این نیست، نباید حوزه ها را با هم اشتباه بگیریم. پژوهشگران صبور هستند و می دانند نتایج تلاش های آنها روزی به ثمر می نشیند. اما این وظیفه بر عهده دیگر نهادهاست. 
دکتر امیدی نیا گفت: برخی به دلیل عدم شناخت ارزش پژوهش آن را در تولید مقاله خلاصه می کنند و می گویند اینگونه اقدامات فقط برای فرد پژوهشگر و سازمان او فایده دارد، در حالیکه تجربه نشان داده که اتفاقاً پژوهش های دقیق و مستند که با کپی کاری فرق دارد، زمینه ساز توسعه همه جانبه هستند.

رئیس دانشکده محیط زیست در پایان با تقدیر از تلاش های صورت گرفته در واحد پژوهش دانشکده محیط زیست گفت: پژوهش یک اکوسیستم است، در این اکوسیستم باید دقت کنیم که هر موضوعی را سرجای خود مورد بررسی قرار دهیم. مثلاً دقت کنیم وقتی کشور ما با بحران آب روبرو است، چه اندازه در زمینه آب پژوهش کرده ایم؟ لحاظ کردن این نکات و بهره گیری درست از ظرفیت ها و پتانسیل پژوهش به پیشبرد اهداف عالی کشور کمک می کند. 

دکتر بهزاد رایگانی مدیر واحد پژوهش دانشکده با ارائه گزارشی در خصوص این واحد گفت: خوشبختانه در این دوره توجه ویژه ای به امر پژوهش در دانشکده از سوی مدیران ارشد دانشکده به ویژه آقای دکتر امیدی نیا و آقای دکتر گشتاسب صورت گرفته است.

مدیر پژوهش دانشکده محیط زیست افزود: ارتقاء کیفیت اینترنت دانشکده، تغییر کابل کشی ها، راه اندازی چند سامانه و ارتقای کیفیت وب سایت دانشکده، حمایت از پژوهش های دانشجویی، زمینه سازی برای تولید مقاله، همکاری واحد آزمایشگاه ها با پژوهشگران و تلاش برای توسعه همکاری های برون دانشگاهی از جمله اقداماتی است که در چند ماه گذشته روی آن متمرکز شده ایم.
رایگانی با اشاره به استقبال خوب اعضای هیات علمی، کارشناسان و دانشجویان از سومین جشنواره پژوهشگران برتر گفت: خوشبختانهبنا بر فراخوانی که داشتیم، پژوهش های بسیار خوبی  به دست ما رسید که در این میان عملکرد کارشناسان دانشکده غافلگیرکننده بود. به نظر می رسد اگر جایی قرار باشد از دستاوردهای دانشکده دفاع کنیم، توانمندی های بدنه کارشناسی که مدارج بالای دانشگاهی را طی نموده اند، نیز می تواند یک سرمایه باشد.

پس از این سخنان، از پژوهشگران برگزیده دانشکده در بخش های زیر تجلیل به عمل آمد:

🔸 اعضای هیات علمی:
◀️ دکتر  علی جهانی
◀️ دکتر حمید گشتاسب
◀️ دکتر حمید سرخیل 
◀️  دکتر باقر نظامی 

🔹 کارشناسان: 
⬅️ دکتر  مجید حمامی 
⬅️ دکتر فرهاد عطایی
⬅️ مهندس شکوفه مرادی  
⬅️ دکتر رویا بزاززاده 
⬅️ مهندس اعظم تبیانیان 
⬅️ مهندس فرشته سادات میرطاهری 

🔺 دانشجویی:
⏹    مهندس زهرا مصفایی